تلفن تماس : 82233260

واقع‌بینانه نگاه کن


20 اردیبهشت 1399 57 بازدید دانلود فایل پیوست

با توجه به شیوع گسترده و جهانی بیماری کووید19، مارتین سلیگمن، بنیانگذار روانشناسی مثبت و رئیس مرکز روانشناسی مثبت دانشگاه پنسیلوانیا تمرین سریع و سادهای را برای اجتناب از آشفتگی ذهنی و ایجاد تمرکز ذهنی پیشنهاد داده است. 

موقعیت ویروس کرونا و بیماری کووید 19 هر روز در حال تغییر است و این نوسانات سریع و ابهامات مربوط به آن ممکن است موجب بروز اضطراب یا ترس شود. 

سلیگمن میگوید: "ذهن انسان در اکثر مواقع به طور خودکار به سمت بدترین موقعیتهای محتمل سوق داده و جذب میشود. فاجعه سازی یک پاسخ سازگارانه‌ تکاملی ذهنی است، اما این پاسخ معمولا بیش از حد و به طور غیرواقعبینانه منفی است". 

سلیگمن برای تمرکز و آرامش ذهنی تمرین سادهای به نام "نگاه واقعبینانه" را پیشنهاد میدهد که با حدس زدن بدترین اتفاق ممکن که احتمالا پیش از هر سناریوی دیگری به ذهن میرسد، شروع میشود، سپس به بهترین اتفاق ممکن میپردازد و سرانجام با پرداختن به محتمل ترین اتفاق پایان مییابد. هدف از انجام این تمرین تبدیل افکار غیرمنطقی به افکار منطقی است.

 تمرین در چهار مرحله انجام میشود:

گام اول: از خودتان بپرسید بدترین اتفاقی که ممکن است در این موقعیت برای شما رخ دهد چیست؟

پاسخ این سوال بسته به سن و وضعیت سلامت شما تغییر میکند. سلیگمن برای مثال بدترین اتفاقی را که ممکن است برای خودش ،به عنوان یک مرد 77 ساله که در حومه پنسیلوانیا زندگی میکند، بیفتد را اینگونه بیان کرده است: "از آنجایی که دخترم به مدرسه میرود و با دیگران در تماس است، من حتما مبتلا میشوم. اگر مبتلا شوم، بیماریم حاد میشود و از آنجایی که من در دهه هفتاد زندگی ام قرار دارم ، حتما میمیرم."

 

گام دوم: سپس خودتان را مجبور کنید به بهترین اتفاق ممکن فکر کنید.

در این بخش تمرین، سلیگمن ممکن است با خودش فکر کند: "نه من و نه هیچ یک از اعضای خانوادهام به این بیماری دچار نمیشویم. این موج شیوع خیلی زود میگذرد و برای ما مشکلی پیش نمیآید."

 

گام سوم: حالا اتفاقی را که بیش از همه محتمل است روی دهد، در نظر بگیرید.

او واقعبینانهترین اتفاق را اینگونه شرح می‌دهد : "ممکن است من به این بیماری مبتلا شوم، اما مثل اکثر افراد علائم من خفیف خواهد بود. درست است که من از نظر سنی در گروه خطر قرار دارم، اما همیشه ورزش میکنم و مشکل جسمی خاصی ندارم، بنابراین احتمالا برای یک یا دو هفته در بستر بیماری میمانم و دوران نقاهت را گذرانده و بعد دوباره سرپا میشوم."

 

گام چهارم: در پایان، برای واقعبینانهترین اتفاق ممکن برنامهریزی کنید.

این کار با انرژی گذاشتن برای اتفاقی که احتمال رخ دادنش وجود ندارد یا خیلی کم است، فرق دارد. در واقع این مرحله به منزلهی آماده کردن خود برای مواجهه با موقعیتی است که ممکن است رخ دهد و چالش‌انگیز نیز‌ باشد. برنامه‌ی شما به موقعیت‌تان بستگی دارد. به عنوان مثال، اگر بیمار شوید چه کسی از فرزندانتان مراقبت می‌کند؟ اگر لازم باشد در خانه بمانید ، آیا به مقدار کافی غذا و دارو دارید؟ برای کارتان چه فکری کردهاید؟ اگر در گروهی قرار دارید که بیشتر در معرض خطر است، در صورت ابتلا به بیماری ، کسی از شما مراقبت می‌کند؟ با پاسخ دادن به این سوالات احتمالی و نوشتن آنها به صورت مکتوب ، آشفتگی ذهنی‌تان کاهش چشمگیری پیدا میکند. (برای نوشتن یک برنامه واقعبینانه باید امکانات، محدودیتها و منابع‌تان را در نظر بگیرید).

سلیگمن این تمرین را در موقعیتهای مختلف و روی گروههای متفاوتی از افراد اجرا کرده و از آن نتیجه گرفته است. بنابراین این تمرین به شما نیز پیشنهاد می‌شود تا از نتایج مفید آن بهرهمند شوید. 

شاد و تندرست باشید.

 

منبع: 

https://penntoday.upenn.edu/news/tips-to-help-stay-calm-amid-coronavirus-COVID19-uncertainty

 

ترجمه و تنظیم: دکتر زهره قربانی

 

نظرات کاربران 0 نظر